| تبليغات | X |
سکوت ها شکسته می شود
دیگر شهر...نه دنیا دیگر در حصار سرد سکوت محبوس نخواهد بود...
محرم آمده است...
ماهی که در آن سکوت بی معنی است...
سکوت خود هزاران فریاد است...
این روزها به جای زبان دل ها سخن می گویند و جواب آسمان را...
چشم ها بهتر...
سلام...
مثل همیشه از خونه می رم بیرون...
من همون منم...شهر همون شهر...مسیر همون مسیر همیشگی...
ولی.....امروز مثل روزای قبل نبود...یه فرقی داشت...یه فرق بزرگ...
آسمون یه رنگ دیگه بود شاید منم یه من دیگه...
محرم اومده...محرمی که مدتی بود صدای پاش میومد...
تو هم اونو شنیدی؟
پرچم ها ..اطلاعیه ها...عکس ها...همه با آدم حرف می زدن...می گفتن:
یک سال از محرم پارسال گذشت و بازم شانس اینو داشتی که صدای پای محرم
رو بشنوی... مواظب باش که سال دیگه شاید...
ولی نه ما جوونا کجا و این حرفا کجا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟زوده !!!!!!!!!!
ولی نه فکر که می کنم می بینم خیلی دیره خیلی دیر...
اگه منم مثل.....وای....................
آهای صدامو می شنوی........!!!!!!!!!!!!!
این دفعه قول می دم قدرت و بدونم...قول می دم!!!!!!!!!!!
فقط بذار یه بار دیگه ......................
محرم من با تو حرف می زنم....
محرم صدامو می شنوی
.............................. دوست دارم.................................
محرمه غوغایی برپا می شه چشم همه ز غصه دریا می شه
اذن سیاه پوشیدن محرم با بازوی شکسته امضا می شه
محرمه سینه پر از احساس تو پرچم ها شمیم عطر یاس
هلال نو تو آسمون به قراآن جلوه ای از ابرو های عباس(ع)
دوستان عزیز به مناسبت فرارسیدن ماه محرم داستان هفته یه سری تغییر کرده
البته ادامه ی داستان قبلی هست:
بسم رب العباس
عباس (ع) هفت ساله بودند که پدر تصمیم گرفت به ایشان مشق جنگ دهد...
چوبی به عباس دادند و فرمودند: پسرم با این چوب با من بجنگ...
علی (ع) دیدند دست راست نهایت فن آوری و شجاعت را داراست...
دست راست عباس را بستند و چوب را به دست چپ وی دادند...
دیدند دست چپ با راست هیچ فرقی نمی کند...
دست چپ را نیز بستند و فرمودند:پسرم این چوب و به دهانت بگیر...........................
ام البنین که شاهد این جریان بود هنگامی کهدیدند عرق چون قطرات مروارید
از صورت عباس جاری است نتوانست به علی(ع) بگوید:عباس خسته است...
نزد حسین(ع) رفتند و به ایشان گفتند:
یا حسین بیا و نوکرت را از دست پدر نجات بده....................
در مصاف عشق محشر می کند
تور حیدر کار حیدر می کند
تیغ اندر دست او بازیچه است
پیش او صد مرد جنگی بچه است
علی(ع):
احسن احسن آفرین صد آفرین
مادر عباس ای ام البنین
گه به آتش گه به دریا می زند
کی کمانگیربلا جا میزند
مشک آبی از غرض بر دوش داشت
متن فرمان حسین بر گوش داشت
چشمه ی حیوان زلال از اشک اوست
روح زینب متصل بر مشک اوست
یا علی گویان کنار علقمه
زد لوای حق به نام فاطمه(س)
آب پیش او ندارد آبرو
او ز اشک دیده می گیرد وضو
همچو عقاب پر گشایی می کند
چ.ن علی خیبر گشایی می کند
دجله راچون دژ مسخر می کند
یادی از لب های اصغر می کند
(این مطالب بر گرفته از سخنان سید جواد ذاکر بود...)
هر کس ناراحت می تونه از این وبلاگ خارج بشه...
دوستان عزیز من برای شرکت در مراسم عزاداری هیئتم دارم میرم سفر ...
در این ایام به یاد ما هم باشید....در ضمن در آغاز باز کردن پنجره ی وبلاگ در صورتیکه
تا لود کامل صبر کنید می تونید محرم آمد رو با صدای سید جواد ذاکر گوش کنید...
شاپرکی باشید و شاپرکی بمانید...
اباالفضل یارتون
زیبای شاپرک
آسمان مه آلود است و
باز دلم هوای تو را کرده...
باران عشق می باردو بوی دل آویز یاد تو را
در دل من زنده می کند...
با من باش ای بیکران مهربان....
با من باش ای یگانه ی من...
با من باش...
دوستان عزیز سلام...
کم کم همه جا داره حال و هوای محرم می گیره...از در و دیوار ها ی خیابونا گرفته...
تا اشک آسمون...دلم می خواد خیلی چیزا بنویسم ولی خوب بهتره بریم سر دنباله ی
داستان و...راستی یه شعر هست که دوست دارم امروز براتون بنویسم:
بر روی ما نگاه خدا خنده می زند
هر چند ره به ساحل لطفش نبرده ایم
زیرا چو زاهدان سیه کار خرقه پوش
پنهان ز دیدگان خدا می نخورده ایم
پیشانی ار ز داغ گناهی سیه شود
بهتر ز داغ مهر نماز از سر ریا
نام خدا نبردن از آن به که زیر لب
بهر فریب خلق بگویی خدا خدا
بگذار تا به طعنه بگویند مردمان
در گوش هم حکایت عشق مدام ما
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است در جزیره ی عالم دوام ما
بسم رب العباس
روزی امیرالمومنین عباس (ع) وزینب را در کنار خود نشانده بود...و ابا الفضل (ع) به
تازگی لب به سخن گشوده بود...
پدر به او گفت بگو یک...واحد
گفت :یک...
گفتندبگو دو...اثنین..
عباس هیچ نگفت...
پدر پرسید چرا نمی گویی؟
عباس گفتشرم دارم به زبانی که خدا را به یگانگی خوانده ام دو بگویم...
پدر کودکش را در آغوش گرفت و پیشانی اش را بوسید...
نوجوانی اباالفضل در کنار پدر می گذشت...او که به نو جوانی خوش سیما و رشید
مبدل گشته بود به سفارش ام البنین برای دوری از چشم حسودان
اغلب با نقاب در ملا عام حاضر می گشت...
ام البنین به او می گفت:
پسرم به خدا می سپارمت تا از چشم حسودان در پناه باشی
و می سرود:
اعیده بالواحد من عین کل حاسد
قائمهم و القاعد مسلمهم والجاحد
صادر هم والوارد مولودهم والوالد
یعنی:فرزندم را از چشم حسودان نشسته و ایستاده آینده و رونده مسلمان و منکر
بزرگ و گوچک زاده و پدر در پناه خدای یکتا قرار می دهم...
دوستان عزیز شما می تونید مثل قبل مطالب ادبی من رو در دنیای شاپرک ها
که به تازگی به بلاگفا منتقل شده بخونید...
در آخرم یه هدیه برای تمام طرفدارای ذاکر :
شاپرکی باشید و شاپرکی بمانید
اباالفضل (ع) یارتون
زیبای شاپرک